Dün akşam gezmelere gitmek için hazırlanılır son anda gözünden sakındığın,koltuktan düşmesinden korktuğun miniğin ayaktayken minicik peçeteyle oynarken düşüverir...
Anormal ağlamayla sorunun kolunda olduğu anlaşılınca kendimizi devlet hastanesinde buluveririz!çekilen röntgenin ardından pek sayın ortopedi uzmanı omuzda yarım çıkık hareket etsin geçer deyince evin yolu tutulur!
Rahatsız gecenin ardından emekleyemeyen,kalkamayan miniğimizi bide özel hastaneye götürelim dedik... Yine pek sevgili ortopedi uzmanı bu kez karşıdan değil dokunarak tedavi eder dirsek çıkığı teşhisini koyar,bandajımızı sarar ve bize yapmamız gerekenleri anlatır!!!
Her ikiside doktor;çok şükür imkanımız vardı ÖZEL'e götürebildik!peki ya götüremeyenler?devlet hastanesinde yaşadığımız ilk problem olmadığından yazıyorum bunları evet özel.de de sorunlar var ama bize denk gelen bu kısmı... sanırım bu ülkede her zaman paramız kadar adam olmaya devam edicez...
Hissettiklerimiz mi? Korkularımız mı? Anlatması zor...Diyorum ya gözünden sakındığın,onun gözünden akıcak bir damla yaşa dünyaları feda edebileceğinin canı yanarken elden bişey gelememesi...
Allah'ım daha büyük acılar göstermesin hiç birimize...
Ve Allah'ım kimseye evlat acısı göstermesin...
İşte şimdiki görüntümüz canı acıyıp kıpırdatmak istemediğinden sarılı olmasını şuan yadırgamıyor ama salı gününe kadar dayanırmıyız bilmem :(
